Luntian

Napakagandang pagmasdan ang luntiang kapaligiran. Hindi masama ang pag-unlad kung ang kapaligiran ay hindi nakalimutang pagyamanin.
It is lovely to see a green environment. Progress is good but caring for the environment should NOT be forgotten.
Ngunit tila bagang madalas ang tao ay nakakalimot sa responsibilidad na nasa kanila, na nasa ating kamay ang pag-aalaga ng kalikasan.
But oftentimes, people forget that the responsibilities are theirs, ours, in taking care of the environment.

Kelan ba talaga tayo matututo? Magtatanda? Kapag may mga buhay nang nawala? Narito ang isang larawang mas malaki, medyo nakakasilaw lang sa liwanag, hehe.
When will we ever learn our lessons? When there are lives lost? Here is another photo, a bigger one of the same place but its a little bright.
26 comments greenbucks | Environment, Litratong Pinoy, Philippines, Photos, blogging101, thoughts
26 Responses to “Luntian”

that indeed is so sad… naiisip lang natin ang importansya ng mga bagay pag wala na sila
Oo nga, minsan kasi walang pakundangan ang paglapastangan sa kalikasan – parang di naiisip na lahat may hangganan at maaring isang araw, pagising natin, wala na tayong gandang masisilayan pa… kalungkot talaga.
The price of progress, as they say….
Happy Thursday!
[...] Luntian (green) [...]
papuntang subic ba yan? minsan di talaga maiwasan yang mga ganung uri.
ang lungkot ngang tingnan ng iyong paghahalintulad…
sana dumami pa ang mga taong magpapahalaga sa kapaligiran natin.
Naalala ko tuloy ang nangyayari ngayon sa Baguio. Tinututulan ng mga Baguio ang pagputol ng mga puno para maipatayo ang isang mall sa kasalukuyan.
Hmmm… may sasabihin pa sana ako pero na-realize kong lyrics na ng kantang “Masdan mo ang Kapaligiran” ng Asin ang tina-type ko. Hahahah!
Ang aking LP ngayong linggo ay makikita sa blog na ito:
Shutter Happenings.
Daan ka ha? Salamat!
you are so right… hopefully, balance could be achieve. okay lang naman ang new developments as long as we do not abuse the environment. dba
happy thursday…
lagi naman kasing ganyan eh… hay
eto naman ang sa akin
http://whenmomspeaks.com/2008/07/lp-luntian/
http://www.buhaymisis.com/2008/07/lp-luntian.html
http://www.kathycot.com/2008/07/lp-luntian.html
happy huwebes…
medyo sad! pero ganyan talaga kelangan me mag suffer kung gusto nating umasenso. magandang huwebes po!
ay medyo natamaan naman ata ako ng konti dahil nasa mining kami. pero sustainable mining naman ang pinapatupad namin..at all cost. hindi pa nga kami nakakasulong, meron na kaming mga nursery ng mga punong kahoy para sa replanting project sa minesite
Two-sided naman e, kailangan lang ibalense. Dapat ang progress ay nakapagpalago at hindi nakakasira.
Nalulungkot ako pag nakakakita ako ng mga lugar katulad ng nasa pangalawa mong larawan.
Magandang Huwebes sa yo!
oo nga.. so sad….
Nakakalungkot pagmasdan. Hindi nila iniisip ang magiging resulta sa ginagawa nila. Hay…makapagbuntunghininga na nga lang …
nakakita din ako nyan – nakakalungkot at nakakainis na parang walang pakialam sa kinabukasan ang mga gumagawa nyan. Hay! nagiging pula na ata ang mukha ko sa grrr…
happy lp, teacher julie!
website mo pa lang luntian na.. maligayang huwebes..
http://biancaelyse-mylife.blogspot.com/2008/07/lp-16-luntian-green.html
dapat, for every puno na puputulin nila magtatanim sila para may kapalit. kaya naman nagkakaroon ng mga landslides eh, dahil sa mga ganitong gawain.
Luntian sa MyMemes
Luntian sa MyFinds
kaya nga dapat magsama-sama ang mga tao sa paglunsad ng “green” campaign! kahit sa mga maliliit na paraan lamang gaya ng maayos na pagtapon ng basura.
When will we learn to live harmoniously with our environment?
Mas malalim post mo, Julie.
development is fine but what kind? is it sustainable is it environment friendly? it is up to us to decide… but the case of the Philippines – we have experienced several disasters already and never seems to learn our lessons (Ormoc, Quezon, etc) all are caused by illegal logging…
kailan tayo matututo?
anong kapaligiran at mundo ang iiwan sa susunod na salinlahi – aspalto at semento?
T. Julie, nakakalungkot talaga isipin pero sadyang hindi na yata maiiwasan talaga dahil sa paparami ng paparami ang tao sa mundo….di ba nga pati mga wild na hayop ay ipinagtutulakan sa ibang lugar o d naman kaya ay pinapatay para ma-ari ang kanilang mga ‘lugar’?
*sigh*
sabi ng isa kong guro dati, para daw maipahinga ang mga mata, dapat daw tumingin sa mga bagay na luntian ang kulay…tulad ng mga halaman.
tama naman hindi ba? masarap sa mata!