Napakagandang pagmasdan ang luntiang kapaligiran. Hindi masama ang pag-unlad kung ang kapaligiran ay hindi nakalimutang pagyamanin.

It is lovely to see a green environment. Progress is good but caring for the environment should NOT be forgotten.

Ngunit tila bagang madalas ang tao ay nakakalimot sa responsibilidad na nasa kanila, na nasa ating kamay ang pag-aalaga ng kalikasan.

But oftentimes, people forget that the responsibilities are theirs, ours, in taking care of the environment.

Kelan ba talaga tayo matututo? Magtatanda? Kapag may mga buhay nang nawala? Narito ang isang larawang mas malaki, medyo nakakasilaw lang sa liwanag, hehe.

When will we ever learn our lessons? When there are lives lost? Here is another photo, a bigger one of the same place but its a little bright.

China’s pollution is our pollution too.

With their thick fogs, it is no wonder their policemen’s life expectancy rate is at 40 years old.

It is in China where one can find 16 most polluted cities in the world. Out of 20.

Click here to read about the effects of these pollution.

Click here to read a lot of articles documenting about how its growth is probably choking the country.

Cars are even asked to get off the road to ease pollution or clear the skies for the forthcoming Olympics. There was even a suggestion that the cars go out on odd-even days, reminiscent of the traffic days we used to have, and still have here in Mega Manila. No, I am not kidding, click here and here.

I don’t want to think about what the dirty air would do to the athletes’ healthy lungs. Just thinking about it makes me feel that my nose is itching and my throat tightening.

China is also one of the countries where electronic wastes or e-waste is being dumped. People there, including children, melt the components as they try to look for something metallic to use or sell, inhaling poisonous fumes. Those that can’t be used are thrown into the rivers. Click here to read.

There is also this yucky green algae that has invaded the shorelines of Qingdao. Thousands of recruits from the People’s Liberation Army remove these algae by hand while standing knee-deep in it. Click here to read about its effect in the coming Olympics.

I have never been to China. I don’t have anything against the Chinese and their business and environmental practices. Maybe I do but I would rather keep these private.

My fervent wish if for them to curb these practices, not only for their sake but for the sake of other countries near them, for the sake of Mother Earth herself.

English translation is here.

Eto naman ang isang isinulat ukol sa paksang pag-aaral. Maganda po ang topic dyan, promise.

Para po sa mga hindi nakakaalam, ang aking buhay sa likod ng blag ay umiikot sa pagiging isang guro. Opo, ako ay isang guro ng mga batang may kakaibang pangangailangan upang matuto. Sa madaling salita, sped ako, ay este, sped teacher ako.

Ang masasabi ko dito ay ang pag-aaral ay ang aking gitnang pangalan.

Ako ay naniniwala na ang pagkatuto o pagiging edukado ay hindi lamang sa loob ng apat na dingding ng paaralan. Ito ay natututunan sa araw-araw na pakikisalamuha natin sa mga tao, sa pag-iisip ng pagresolba sa mga problema, sa pagde-desisyon at sa tamang pag-iisip ng mga paraan upang makatulong hindi lamang sa sarili kundi sa ibang tao at sa kalikasan. World peace and environment, ika nga

Paano nga ba masasagot ang mga maaaring itanong sa akin bilang isang sped teacher? Narito po sa ibaba:

Para sa mga aklat na nagamit ko sa aking mga tinuturuan, paki-click -> mga aklat.

May kilala ka bang batang sobra ang likot at kulit? Paki-click ito -> ADHD

May kilala ka ba may otismo? Paki-click ito -> Autism

May kilala ka bang sobra ang talino? Paki-click ito -> Giftedness

May kilala ka bang nahirapang magsalita o makasabay sa pinag-uusapan? Paki-click ito -> Language Development

May kilala ka bang nahirapan talaga matuto sa paaralan at sa buhay din? Paki-click ito-> Learning Disabilities

May kilala ka bang hirap makagawa ng mga bagay-bagay sa lahat ng aspeto ng buhay? Paki-click ito -> Mental Retardation

Paano ba tuturuan ang mga batang ito? Paki-click ito -> Teaching Techniques

Ayaw ko na munang isipin ang mga batang nag-aaral sa pampublikong paaralang pumapasok ng 6am-12pm o kaya 12pm-6pm.

Ayaw ko munang isipin ang mga mag-aaral na naglalakad ng ilang kilometro upang marating ang kanilang paaralan upang makapag-aral.

Ayaw ko munang isipin ang mga batang nag-aaral sa silong ng mga puno dahil sa kawalan ng mga pasilidad.

Ayaw ko munang isipin ang mga estudyanteng umaabot sa bilang na 50-70 sa isang mainit at masikip na silid-aralan.

Ayaw ko din munang isipin ang aking mga kapwa guro na hirap sa pagtuturo dahil sa kakulangan sa pasilidad at dami ng estudyante.

Mahaba na, sige na nga, eto na ang mga lawaran ko. Sa kabila ng aking pagiging guro, kami ay nagdesisyon na i-homeschool ang aming dalawang batang anak sa paaralan ni Bo Sanchez.

Ang aking panganay na si Trixie ay nasa elementarya ng isang unibersidad sa may di kalayuan sa amin. Siya ay may mga kaklaseng may special needs.

Eto si Julian, kasama ang kanyang ka-grupo sa aking lugar na trabaho. Siya ang nasa blue na polo shirt at magpi-pitong gulang na at nasa Grade 2.

Ang kanyang mga kasama, karaniwan ay mga batang lalaki na may iba’t -bang pangangailangan sa pagkatuto. Kasama nila sila Teacher Joy at Teacher Xeres na mga Occupational Therapists.

Eto naman ang aming bunso, si Tania:

Kasama niya si RV, isa sa mga tinuturuan ko. Sila ay magkasing-edad na 5 taon at nag-da-dyad ng learning dalawang beses isang linggo.

Sana po ay may natutunan kayo sa aking lahok.

Inuulit ko po, narito ang English translation.

Tatay ang tawag ng mga anak ko sa kanilang ama, ang aking butihing asawa. Mabait siya sa mga bata, maasikaso, malambing at mapagbigay (nang-i-spoil kumbaga) ngunit siya din ay nagagalit sa kanila ngunit bihira ito mangyari kasi ako ang me papel nun, hehe.

Tatay (Filipino term for Daddy) is what my children call their father, my loving husband. He is good to the children, he does things for them, he is sweet to them and he spoils has the tendency to allow them to do what they want but he seldom gets angry at them because that is my domain, lol!

Mas gusto niyang mamasyal na malapit sa nature kesa pumunta sa mga malls.

As much as possible, he would rather go for nature walks or nature tripping than go malling.

Para naman sa aking sariling Tatay, meron akong isinulat dito. Puwede din kayong sumali dito sa pagsusulat na ito, kung me oras kayo.

For my father, I wrote something here about him. You can join me as I write posts, if you still have spare time.

For other Litratong Pinoy entries, click here.

Oh, yes, another sunset photo. Taken from a moving car along Subic-Clark-Tarlac Expressway or SCTEx yesterday. This is one major highway that I wouldn’t mind traveling on. Trip is very pleasant and the view is wonderful. View my other Weekend Snapshot here.