Pagbabalik eskwela ang akmang tema ngayong Hunyo.

Narito si Bunso, not exactly nagbabalik eskwela dahil pers taym niya pumasok sa isang pisikal na paaralan pero sa konteksto ng balik-eskwela, ganun na din yun

Aga namin no? Sarado pa mga classrooms, hehehe. Hindi dahil sa sobrang excitement yan kundi coding kasi kami kaya dapat maaga para hindi mapara ng mamang pulis. Tsaka ang travel time papunta sa paaralan at pauwi, nadagdagan sa sobrang sikip ng trapiko.

Maaga din ang dating ng mga anak ko sa paaralan, siguro 6:30 nandun na sila para sa 7:30 na pasok. First trip kasi sila kaya 5:30am, nandiyan na ang service. Kakapagod, pero mukhang enjoy naman sila kaya ayan, ang aga pa tulog na sila.

I was saddened with the news last night when I learned that one institution that gives free short courses to mostly out of school youth have their budget slashed. How can this institution help the students who want to learn basic skills like bar tending, sewing clothes, care giver courses and medical transcription courses. I know more than two million students in our country take this path to enable them to land jobs that will later on, hopefully, help them go to nursing and medical assisting schools, and other institutions where they can earn higher academic achievements.

Most of them dream of going and working overseas to earn green bucks. Who else but the government should help them achieve their dreams because in the end, it is the government who will benefit from the remittances that they will send back.

Narito ang aming bunso, noong kumuha ng isang pagsusulit o achievement test mula sa Department of Education o DepEd. Ito ay taunang ginaganap para sa mga batang katulad nila na nagho-homeschool.

Ngayon, sila ay makararanas na ng pagsusulit sa paaralan, paggising ng mas maaga, paggawa ng homework, pagsakay sa school service, pakikisama sa ibang batang katulad nila at pagdadala ng packed lunch kasi sila ay pumapasok sa isang paaralang “physical”.

Di na pwede sumagot ng pagsusulit na naka-pajama

Makabagong teknolohiya?

Mga kalyeng puwede maikumpara sa international standards?

Isang lipunang may tugon sa pangangailangan ng mga tao?

Tama lahat iyan.

Eto, SCTEx, Subic-Clark-Tarlac Expressway. Bagama’t mas malayo ang biyahe kumpara sa Olongapo-Gapan road, tipong mas madali dahil walang trapik.

Pabor ito sa mga manlalakbay katulad namin (kahit na ito ay mas malayo at mas mahal kesa sa dating dinadaan). Katunayan, may bus na nga na dumadaan dito.

Kaya ang isang pala-isipan sa akin ang mga bayang hindi na nadadaanan.

Hindi kaya sila mahalintulad sa Route 66 na nai-feature sa Cars movie? Hmmmm…

Sino na ang bibili sa mga naglalako ng prutas, gulay, meron pang isda, alimango at suka (vinegar)? Meron pa din siguro pero nabawasan na.

Ang Pinoy ay mahusay, walang kaduda-duda dun.

Heto nga o, bag na gawa sa newspaper. Ganda no? Panalo ang bonggang Vigan street scene na painting. Isa lamang iyan sa napakaraming angking kahusayan ng mga Pilipino.

Sa isang banda, mahusay din ang Pinoy sa mga kalokohan.

San ka pa, kapwa Pilipino lolokohin, o kaya mga kasambahay binubugbog, ang ibang magagandang lugar ay sinusulatan ng kung anu-ano o kaya dinudumihan.

Sabagay, sa bilis ng pagdami natin, talagang hindi mapipigilan ang pagsulpot ng mga pasaway, na bata pa lang eh kita mo na na parang tila ba walang patutunguhan ang buhay. Madalas, ibang tao ang tutulong sa kanila at hindi ang pamilya nila.

Kulang na nga lang ibenta ang bansa natin sa mga Koreanong banyagang nagsusulputan na parang kabute sa dami at parang paputok sa ingay.

Ikaw, proud ka ba na maging Pinoy?

]]> http://greenbucks.info/2010/02/24/mahusay-nga-ba-ang-pinoy/feed/ 16